• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Хранопроводник

Хранопроводникот претставува орган во форма на шуплива цевка со тенки sидови, со просечна должина од 25 cm. Нормалниот хранопроводник е прекриен со многуслоен плочест епител, сличен на епителот на усната слузница. Тој има свој вратен и граден дел.

Вратниот дел се протега од крикофарингеалниот мускул што соодветствува на нивото на седмиот вратен прешлен и се протега до влезот во торакалната празнина т.е. до нивото на третиот торакален (граден) прешлен.

Останатиот дел од овој огран е градниот хранопроводник, кој се протега од влезот во торакалната празнина до нивото на десеттиот или единаесетиот прешлен.

Според American Joint Comitee on Cancer (AJCC), хранопроводникот е поделен на четири дела: вратен, горен торакален, среден торакален и долен торакален хранопроводник.

Но, најгорем број на хирурзи и онколози го делат хранопроводникот на „третини“.

Се смета дека 15% од карциномите на хранопроводникот се јавуваат во неговата горна третина.

Рак на хранопроводник

Карциномот на хранопроводникот е застапен со 1% од вкупниот број на малигни заболувања. Честотата на овој карцином, во однос на сите малигни тумори на системот за варење, го завзема четвртото место.

Карциномот на хранопроводникот најчесто се јавува кај мажите и тоа во нивната напредна возраст, меѓу 55 и 65 години.

Во споредба со сите малигни заболувања, кариномот на хранопроводникот се одликува со најголеми варијации во географската дистрибуција.

Според податоците од Светската здравствена организација (СЗО), инциденцата на карциномот на хранопроводникот е највисока во Кина, Порторико, Сингапур, Северен Иран и Русија.

 


Причини и ризик фактори

Како и за другите карциноми, така и за карциномот на хранопроводникот, причините за негово јавување не се познати. Но, постојат одредени фактори на ризик, кои ја зголемуваат можноста за појава на ова малигно заболување кај одредени лица.

Превенција и скрининг

Како превенција се наведува избегнување на оние фактори на ризик на кои може да влијаеме и да ги контролираме. Тоа се, секако, на прво место пушењето и прекумерното консумирање на алкохол.

Симптоми и знаци

Симптомите и знаците кај карциномот на хранопроводникот се јавуваат како последица на присутниот тумор, како и поради неговото локално ширење во околните здрави структури.

Дијагностички постапки

Дијагнозата се поставува со внимателно земена анамнеза, физикален преглед по системи, лабораториски испитувања, рендгенографски испитувања, ...

Развој на туморот

Карциномот на хранопроводникот се шири по три главни механизми: Директно ширење, лимфогено ширење и хематогено ширење.

Градус и стадиуми

Постојат два најчести хистопатолошки типа на езофагеален карцином. Тоа се: планоцелуларен карцином и аденокарцином.

Третмански опции

За одредување на најадекватна тераписка опција за одреден пациент, се разгледуваат многу фактори, како на пример: стадиумот на болеста, градусот на туморот, возраста на пациентот, ...

Терапија по стадиуми

Хирургијата се смета како стандарден тип на третман за операбилните пациенти со локализирани тумори (Tis-T3 N0-1 M0).

Следење по третман

Завршувањето со терапијата не значи и прекинување на грижата кон болниот. Езофагеалниот карцином бара доживотно следење (follow-up).

Клинички студии

Статистика

Литература